سبک مینیمال؛ زیبایی در سادگی
رنگ‌های آرام، برش‌های ساده و پارچه‌های خوب؛ سبک مینیمال نشان می‌دهد که برای شیک بودن به لباس‌های زیاد و پرزرق‌وبرق نیازی نیست.
سبک مینیمال یعنی چه؟
پوشش مینیمال یعنی تمرکز بر ضروری‌ترین‌ها: رنگ‌های آرام، خطوط ساده و تکه‌هایی که به‌آسانی با هم هماهنگ می‌شوند. در این سبک به‌جای صد تکه لباس کم‌دوام، بیست تکه‌ی باکیفیت داری که بارها و بارها با هم ترکیب می‌شن.
ریشه‌ی ساده‌گرایی
ساده‌گرایی (Minimalism) جنبشی هنری بود که در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی با شعار «کمتر، بیشتر است» شناخته شد. در دنیای مد، کوکو شنل با «لباس سیاه کوچک» نشان داد که سادگی هم می‌تواند انقلابی باشد. در پایان دهه‌ی ۱۹۸۰ طراحان ژاپنی و در دهه‌ی ۱۹۹۰ نام‌هایی مثل کالوین کلاین و ژیل ساندر این سبک را به اوج رساندند.
پنج ویژگی پوشش مینیمال
- رنگ‌های محدود و هماهنگ: سفید استخوانی، کرم، طوسی، بژ و سرمه‌ای
- برش‌های ساده و خطوط صاف، بدون چین و پف اضافه
- پارچه‌های باکیفیت و طبیعی مثل نخ، کتان، پشم و ابریشم
- اندازه‌ی دقیق؛ نه گشاد و بی‌فرم، نه بیش از اندازه تنگ
- جزئیات پنهان و کاربردی مثل دکمه‌های هم‌رنگ و زیپ‌های نامرئی
مینیمال با حجاب
سبک مینیمال یکی از بهترین زمینه‌ها برای پوشش با حجاب است. کلید کار، هماهنگ کردن رنگ شال یا روسری با یکی از تکه‌های اصلیه؛ برای نمونه اگه مانتوی طوسی روشن پوشیدی، شالی طوسی تیره‌تر برگزین.
یک پیشنهاد بهاری و یک پیشنهاد پاییزی
برای روزهای گرم، شومیزی سفید و خنک رو با شلوار راسته‌ی کرم و کفش تخت چرمی همراه کن. برای روزهای سرد، یقه‌اسکی نازک طوسی، مانتوی بلند پشمی با برش ساده و نیم‌بوت چرمی مشکی انتخاب خوبی است.
زیور و آرایش
زیورهای ظریف مثل گوشواره‌ی کوچک، زنجیر نازک و ساعتی ساده بهترین همراه این سبک‌اند. آرایش هم باید سبک و طبیعی باشد؛ پوستی شاداب، رنگ‌های ملایم و موهایی مرتب.
